İnsan həyatı boyu hər şeyi idarə etmək, hadisələrin gedişatına yön vermək və gələcəyi öz istəklərinə uyğun formalaşdırmaq instinkti ilə hərəkət edir. Lakin bu amansız nəzarət arzusu çox vaxt aşılmaz bir divara — taleyin və təbiətin qanunauyğunluqlarına çırpılır. Həyatımızın böyük bir qismini təşkil edən, lakin üzərində heç bir hakimiyyətimizin olmadığı reallıqları qəbul etmək, daxili hüzura aparan ən qısa, həm də ən çətin yoldur.
Biz nə doğulduğumuz ailəni, nə irsimizi, nə də zamanın amansız axışını dayandıra bilirik. Başqalarının bizim haqqımızda nə düşündüyü, onların davranışları, dünya iqtisadiyyatındakı qəfil sarsıntılar və ya təbiət hadisələri bizim iradəmizdən tamamilə kənarda baş verir.
Medianews.az “Yeni Sabah”-a istinadla xəbər verir ki, nəzarətimizdə olmayan bu amillərə qarşı göstərdiyimiz müqavimət, enerjimizin boşa xərclənməsinə və daimi narahatlıq hissinin yaranmasına səbəb olur. Bir çox hallarda insanlar baş verən hadisənin özündən deyil, həmin hadisəni dəyişdirə bilməməyin gətirdiyi çarəsizlikdən əzab çəkirlər. Halbuki müdriklik, enerjini dəyişdirilməsi mümkün olmayan xarici faktorlardan ayırıb, yalnız öz münasibətimizə və reaksiyalarımıza yönəltməkdir. Biz küləyin istiqamətini dəyişə bilmərik, lakin yelkənlərimizi ona uyğun tənzimləmək tamamilə bizim əlimizdədir. Hadisələrin gedişatına təsir edə bilmədiyimiz anlarda göstərdiyimiz metanət və qəbul etmə bacarığı, əslində xarakterimizin ən güclü tərəfidir.
Nəticə etibarilə, nəzarətimizdən kənar olan şeylərlə barışmaq fəaliyyətsizlik və ya təslimiyyət deyil, əksinə, reallığı dərk etməkdir. Bu fərqindəlik bizə imkan verir ki, yalnız dəyişdirə biləcəyimiz şeylərə yəni öz düşüncələrimizə, qərarlarımıza və əməllərimizə fokuslanaq. Xaosun ortasında sakit qalmağın sirri, dünyanın bizim iradəmizə tabe olmadığını anlamaq və bu böyük axının içində öz daxili müvazinətimizi tapmaqdır. Həyatın nəzarət edə bilmədiyimiz tərəflərini bir yük kimi deyil, varlığın təbii bir parçası kimi qəbul etdiyimizdə, ruhumuz əsl azadlığına qovuşur.